วันพุธที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2551

อนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอน



อนาคตของฉันจะเป็นยังงัยฉันไม่รู้
มันเป็นเรื่องของอนาคต
แต่ฉันคิดว่าอนาคตของฉันต้องดีแน่นอน
ฉันไม่ได้คาดหวังว่าอยากเป็นอะไร
ฉันเป็นอะไรก็ได้ที่ทำให้ฉันมีความสุข
และมีเงิน
อิ อิ อิ
คือความจริงฉันยังหาตัวเองไม่เจอนะ
*_*...ฉันเชื่อว่าทุกคนก็มีเป้าหมายชีวิต...*_*
และคนเหล่านั้นที่มีเป้าหมายชีวิตเป็นของเองตัว
ต้องมีความพยายามที่จะทำให้สำเร็จ
.
..
...
ฉันเองก็มีเป้าหมายชีวิตที่จะพยายามทำให้สำเร็จเหมือนกัน

เป้าหมายชีวิตของฉันก็คงไม่แตกต่างจากคนอื่นๆ

และฉันก็เชื่อว่ากำลังใจจากคนที่เรารัก
เป็นแรงผลักดันสำคัญ

ที่จะทำให้เราไปสู่ความสำเร็จได้ง่ายขึ้น
ฉันมีพ่อ แม่ และครอบครัวเป็นกำลังใจที่ดี........เวลาที่ฉันเกิดความท้อใจ
ฉันก็คิดถึงคนที่รักฉัน ซึ่งมันก็ทำให้ฉันมีกำลังที่จะเดินทางชีวิตต่อไป.............


อนาคตของฉันต้องตั้งใจเรียนให้จบ ตั้งใจทำงาน ให้พ่อ แม่ และครอบครัว
ได้มีความสุข สบายจากแรงงานของฉันบ้าง........
สู้ๆ สู้ตาย

วันจันทร์ที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2551

ปีใหม่แสนตื่นเต้น




วันที่ 1 เดือนมกราคม ปีพ.ศ. 2551 ที่ผ่านมาเป็นวันปีใหม่ที่ฉันประทับใจที่สุดเลยค่ะ ซึ่งแต่ละปีที่ผ่านมาจะไม่แตกต่างกันนักคือกินเลี้ยง จับของขวัญ สังสรรค์กับเพื่อนๆ ซึ่งก็มีความประทับใจแตกต่างกันไปแต่ละปี
...แต่ปีนี้สิ...มีอะไรที่ตื่นเต้นกว่า(55555++++)สนุกมากเลยสำหรับคนที่ไม่เคยได้ไปเปิดหูเปิดตา(**อย่าหัวเราะกันน่ะ) ปีใหม่นี้ที่ฉันบอกว่าตื่นเต้นตื่นตาตื่นใจก็เพราะว่า "ฉันไป
ค้าวน์ดาวที่พัทยามาแหล่ะ" กำลังคิดอยู่ใช่มัยว่าฉันตื่นเต้นตรงไหน สำหรับคนต่างจังหวัดและไม่เคยท่องเที่ยวยามราตรีแบบนี้บอกได้เลยว่าเป็นอะไรที่อัศจรรย์มากๆๆเลยล่ะน่ะ
*_- ฉันเพิ่งเคยไปที่นั้นเป็นครั้งแรก ก็ลำบากอยู่เหมือนกันและยังไม่รู้อีกว่างานปีใหม่เค้าจัดที่ไหน ตรงไหน รู้แต่เพียงว่าจัดที่พัทยาใต้ ส่วนอื่นๆๆไม่รู้เลย (แต่อยากลองหาประสบการณ์ใหม่ๆสักครั้งเลยตัดสินใจไป) แล้วก็ถามคนบนรถทัวร์ตลอดทางว่างานจัดขึ้นที่ไหน จะต้องลงตรงไหน ไปต่อยังไง ***อ่อ...ลืมบอกไปว่าไปกับเพื่อนอีกคนหนึ่งน่ะ...(ไปคนเดียวไม่ไปหรอก ++จริงมัยอ่ะ!!!!)ใครจะกล้าไปล่ะ
มาต่อกันดีกว่า จากนั้นฉันกับเพื่อนก็ไปตามที่เค้าบอก และก็ถึงที่จัดงานแต่ว่ารถไปไม่ถึงในงานหรอกน่ะต้องเดินท้าวเข้าไป ตรงที่เดินเข้าไปที่นั้นเค้าเรียนกันว่า "ถนนสำหรับคนเดิน"อ่ะ คือว่าลืมชื่อเรียกแล้วอ่ะ ขอโทษทีนะ แต่ถ้าใครเคยไปแล้วก็คงรูจัก สำหรับคนที่ไม่เคยไปเอาไว้ให้เราไปใหม่ก่อนนะแล้วจะเอามาบอกอีกที
ระหว่างเดินเข้าไปในงานนั้นก็ได้เห็นอะไรที่แปลกตาไม่เคยเห็น ก็คือ ผับ บาร์ เต็มไปหมดเลย มีทั้งผู้หญิงที่นุ่งน้อยห่มน้อยคอยเรียกแขกเข้าร้าน ในร้านก็มีผู้หญิงใส่ชุดชั้นในเต้นรูดเสาเต็มไปหมดเลยแหล่ะ (555)แอบดูที่ประตูแหล่ะไม่ได้เข้าไปข้างใน และยังมีกระเทยที่แปลงเพศแล้วมาเปิดของตัวเองให้ดูด้วย ที่นั้นมีแต่ฟรั่งมากกว่าคนไทยเสียอีก เราเกือบคิดว่าที่นั้นเป็นเมืองฝรั่งนะเนี้ย
พอเดินมาถึงในงานก็สนุกและประทับใจมากๆๆเลยมีการจุดพุที่สวยงามอร่านตาจริง แล้วก็มีนักร้องมากมายมาร้องเพลง แต่น่าเสียด้ายที่ฉันอยู่ไกลมากไม่เห็นดาราเลยคนเยอะมากๆๆๆๆๆ
ตอนกลับก็คิดว่าจะไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นแล้วนะเนี้ย ......แต่ก็ยังไม่วายจบเรื่องอีก ก็คือ ตอนเดินกลับกับเพื่อนเนี้ยคือคนกลับพร้อมกันทั้งงานจึงทำให้คนเดินแทบไม่ได้ติดกันมากๆๆๆ ไอ้ฉันกับเพื่อนก็ตัวเล็กและเตี้ย แทบหายใจไม่ออกเลยล่ะ !!!!เฮ่อ เกือบตายแน่ะ
ในวันนั้นแนกับเพื่อนเที่ยวจนเพลินลืมดูนาฬิกาเลย เวลาล่วงเลยมาถึงตีสองจึงกลับมอกันมาถึงหอตอนตีสี่(ง่วงล่ะไปนอนดีกว่า..บายจ้า)

ปีใหม่แสนสุขใจจริงๆปีนี้